w formie ćwiczenia taktyczno-ogniowego. Przedsięwzięcie zostało zrealizowane w
ramach Planu współpracy Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych i podległych jednostek wojskowych z organizacjami
pozarządowymi i innymi partnerami społecznymi na rok 2024 na obiektach
Ośrodka Szkolenia Wojsk Lądowych „Dęba” im. płk Jana SZYPOWSKIEGO „Leśnika”.
Ćwiczenie poprowadzili
instruktorzy z c.t.c Operators.
Zajęcia rozpoczęły się sprawdzianem indywidualnego wyszkolenia
strzeleckiego, którego pozytywne zaliczenie było warunkiem dopuszczenia do
niedzielnego ćwiczenia.
W pierwszej
kolejności zweryfikowano fakt posiadania przez uczestników wymaganego
niezbędnego wyposażenia, na które składało się:
1) Karabinek systemu AR lub AKM
2) Hełm kevalrowy
3) Mundur
4) Kamizelka z balistyka twardą
5) Ochrona oczu
6) Ochrona słuchu
7) Zawieszenie taktyczne do broni
8) Ładownice na co najmniej 7 magazynków
9) 8 magazynków do broni
10) Plecak patrolowy.
Następnie
przystąpiono do strzelań sytuacyjnych na 4 torach sprawdzających wyszkolenie
indywidualne, w zakresie procedur niezbędnych dla bezpiecznego i skutecznego
działania w czasie niedzielnego ćwiczenia taktyczno-ogniowego. Sprawdzenie objęło:
1) Kontaktowe wymiany magazynków bez straty
w leżeniu. Zadaniem ćwiczącego było na sygnał ostrzeliwać (skutecznie) cel,
wymieniając w razie potrzeby magazynki, umieszczając zużyte w worku zrzutowym. Każdy
ćwiczący miał do dyspozycji 8 magazynków załadowanych losowo w sumie 15 szt.
amunicji (3,3,2,2,2,1,1,1)
2) usuwanie zacięć typu niewypał w leżeniu
– zadaniem ćwiczącego było na sygnał ostrzeliwać skutecznie cel, w razie
potrzeby usuwając zacięcie typu niewypał,
3) usuwanie zacięć typu podwójne ładowanie
w leżeniu – zadaniem ćwiczącego było na sygnał ostrzeliwać skutecznie cel, w
razie potrzeby usuwając zacięcie typu podwójne ładowanie,
4) reakcja indywidualne na kontakt ogniowy
z lewej, z prawej i z tyłu – ćwiczący rozpoczynał sprawdzian stojąc w postawie
patrolowej odpowiednio z lewej, z prawej lub tyłem do celu. Na sygnał wykonywał
dowrót w kierunku celu połączony z przejściem do leżenia, następnie
podczołgiwał się do zasłony i ostrzeliwał cel.
5) zerwanie kontaktu w lewo i w prawo –
ćwiczący rozpoczynał ćwiczenie leżąc za zasłoną, na sygnał ostrzeliwał cel,
następnie zmieniał stanowisko strzeleckie w lewo (lub w prawo) po drodze
klepiąc manekina i krzycząc ostatni, następnie zajmował stanowisko za kolejną
osłoną i ostrzeliwał cel uprzednio wymieniając magazynek (w biegu lub zza
zasłoną),
6) Zmiana stanowiska ogniowego leżąc,
ćwiczący rozpoczynał sprawdzian w postawie leżącej, następnie czołgał się do
słupka z przodu (10 m) ostrzeliwał go 2 szt. amunicji, następnie zmieniał
stanowisko strzleckie czołgając się bokiem do słupka po prawej stronie (10m) i
ostrzeliwał cel 2 szt. amunicji, następnie czołgał się w tył do kolejnego
słupka (10 m) i ostrzeliwał cel 2 szt. amunicji, następnie czołgał się bokiem w
lewo do pierwszego słupka (10m) i ostrzeliwał cel 2 szt. amunicji.
Każde ze
sprawdzających zagadnień było oceniane pod kątem:
1) Zachowania zasad bezpieczeństwa
(szczególnie zwracano na brak flagowania lufą w kierunkach niedozwolonych
(również przy czołganiu), prawidłową pracę na bezpieczniku – broń zabezpieczona
w trakcie poruszania się, palec na spuście tylko w trakcie strzelania do
rozpoznanego celu)
2) Prawidłowości zachowania taktycznego na
podstawie narzuconej sytuacji taktycznej (w szczególności wykorzystania
taktycznych walorów terenu pod względem osłony i ochrony, zachowania procedur)
3) Ilości trafień,
4) Zmieszczenia się w narzuconej normie
czasowej,
5) Posiadania całości wymaganego
wyposażenia.
Sprawdzian
wyszkolenia pomyślnie przeszli wszyscy uczestnicy. Stwierdzono ogólnie dobry
poziom wyszkolenia indywidualnego. Nie wystąpiły rażące naruszenia zasad
bezpieczeństwa. Uczestnicy wykazali się dobrą znajomością procedur z zakresu
wyszkolenia taktycznego. Celność mieściła się w górnych granicach norm.
Największe rozbieżności wystąpiły pod względem zachowania normy czasowej, część
uczestników miało bardzo dobre czasy wykonania norm, kilku znacznie odbiegało
od średniej w niektórych konkurencjach, większość czasów była zbliżona i
mieściła się w zakładanej normie. Uczestnicy posiadali całość wymaganego
wyposażenia.
Wieczorem przystąpiono do części
ćwiczeniowej, którą rozpoczęło postawienie zarządzenia przygotowawczego,
zawierającego wprowadzenie w sytuację ogólną, szczegółową oraz zadanie,
nawiązujące do ćwiczenia sierpniowego. Bieżącym zadaniem głównym było
przeprowadzenie zasadzki na kolumnę pojazdów przeciwnika przemieszczającą się
na terenie przez niego zajętym celem odzyskania utraconego personelu oraz
pojmania lub eliminacji określonego oficera sił specjalnych przeciwnika. Było
więc to powtórzenie zadań, których wykonanie nie zakończyło się sukcesem w
trakcie ćwiczenia sierpniowego. Przystąpiono do procesu planowania i postawiono
rozkaz bojowy. Realizacja rozpoczęła się w niedzielę przekroczeniem linii styku
wojsk i wkroczeniem na teren zajęty przez przeciwnika.
Przejście w rejon zasadzki.
W wyznaczonym miejscu,
po uprzednim rozpoznaniu miejsca zasadzki z bazy przejściowej, zajęto w sposób
skryty pozycje.
Zajmowanie pozycji.
Przygotowanie IED.
Snajperzy na pozycjach.
Grupa uderzeniowa na pozycjach.
Po pewnym czasie wyczekiwania lewe ubezpieczenie zameldowało
zbliżanie się do strefy śmierci kolumny pojazdów zidentyfikowanej pozytywnie
jako cel zasadzki.
Kolumna wjeżdża w strefę śmierci.
Zasadzkę zainicjował wybuch zdalnie odpalanego ładunku,
który zatrzymał kolumnę pojazdów przeciwnika w strefie śmierci.
Wybuch IED.
Grupa szturmowa
wykonała uderzenie ogniowe w pojazd obstawy, a grupa wsparcia złożona z 3
zespołów strzelców wyborowych dokonała chirurgicznego uderzenia ogniowego w
obstawę znajdującą się w pojeździe przewożącym utracony personel. Po
stwierdzeniu braku ruchów w strefie śmierci, na sygnał grupa szturmowa
przystąpiła do jej przeszukania celem:
sprawdzenia efektów uderzenia ogniowego, odzyskania utraconego personelu oraz
udokumentowania skutków zasadzki.
Wejście w strefę śmierci.
W czasie przeszukania strefy śmierci nastąpił
kontakt ogniowy ze strony obstawy, która zdążyła ewakuować się z pojazdów (cele
podnoszone). Opór został zneutralizowany. Zlokalizowano utracony personel,
który ze względu na stan zdrowia został ewakuowany na noszach przez wyznaczoną
wcześniej grupę ewakuacyjną.
Sprawdzanie pojazdów.
Ewakuacja odzyskanego personelu.
Na miejscu wykonania zasadzki udokumentowano
wyniki zasadzki celem uzyskania materiałów potwierdzających
wykonanie akcji zgodnie z zasadami międzynarodowego prawa humanitarnego
konfliktów zbrojnych oraz uzyskania środków umożliwiających psychologiczne
oddziaływanie na przeciwnika.
Dokumentacja efektów zasadzki.
Zebrano zdobytą broń i zniszczono w jednym z
pojazdów. Ze względu na upływ wyznaczonego czasu do sprawdzenia strefy śmierci
wykonano wycofanie w ustalonej przez dowódcę kolejności.
Wycofanie.
W bazie przejściowej
po szybkiej reorganizacji rozpoczęto wycofanie do wyznaczonego punktu podjęcia.
Reorganizacja w bazie przejściowej.
Ewakuacja odzyskanego personelu.
Po dotarciu do punktu podjęcia okazało się, że nie jest ono możliwe do czasu
unieszkodliwienia wykrytego pododdziału ppanc przeciwnika. Wykonano uderzenie
niszcząc siły przeciwnika. Następnie wykonano wycofanie, w kontakcie ogniowym z
przeciwnikiem, do nowego miejsca podjęcia.
Kontakt!
Walka ogniowa z przeciwnikiem.
Ewakuacja.
Zajęto okopy, w których dokonano
reorganizacji sił i nastąpiło przejście do obrony, w oczekiwaniu na transport.
Zajmowanie okopów.
Na tym ćwiczenie zakończono.
Pamiątkowe zdjęcie.
Przystąpiono do omówienia
wniosków z ćwiczenia.
W
tym miejscu dziękujemy instruktorm z c.t.c Operators w jak zwykle
przygotowanie i prowadzenia ćwiczenia na najwyższym poziomie z zachowaniem
zasad bezpieczeństwa w szkoleniu taktyczno-ogniowym, uczestnikom za udział i
zaangażowanie oraz wszystkim osobom, dzięki którym przeprowadzenie szkolenia
było możliwe, a w szczególności:
1)
Panu
Pułkownikowi Mariuszowi KSEŃ – Komendantowi OSPWL „Dęba” im. płk Jana
SZYPOWSKIEGO „Leśnika” za wyrażenie zgody na przeprowadzenie
szkolenia na obiektach Ośrodka oraz okazaną nam przychylność i wsparcie na
każdym etapie realizacji przedsięwzięcia
2)
wszystkim oficerom, podoficerom i żołnierzom z komendantury OSPWL „Dęba”, za okazaną pomoc na każdym etapie realizacji
przedsięwzięcia, w tym w szczególności za sprawny przepływ informacji oraz
przygotowanie dokumentów niezbędnych do realizacji szkolenia
3)
wszystkim oficerom, podoficerom i żołnierzom Wydziału Poligonowego OSPWL „Dęba” za życzliwość na każdym etapie realizacji
przedsięwzięcia,
4) pracownikom RZI w Lublinie za sprawne
załatwienie wszystkich niezbędnych formalności związanych z użyczeniem terenu.
Ćwiczenie
zostało sfinansowane ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum
Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach rządowego programu Nowy Fundusz Inicjatyw
Obywatelskich.
W zlocie wzięli udział przedstawiciele następujących organizacji paramilitarnych:
1)
STS
2)
SPUST
3)
FIA
6)
Stowarzyszenie Terytorialni
7) Fundacja Terytorialni.
ZDJĘCIA:
c.t.c
OPERATORS
Janusz WILK
